 |
|
|
|
Mes
Vidéos
Visionner
des vidéos CLN
|
|
LIVRES
|
|
Par
Marcel Poggioli
Témoignage
puissant de l'auteur qui échappe à la mort par over dose grâce à
l'intervention divine. "Un livre qui apporte l'espoir a ceux qui en
manquent..."
|
|
A
commander par notre site de vente sécurisé lamoisson.org
|
|
|
| |
Getuigenis
Annemarie: Ik ben geboren in Velp (Gld) in een goed en
welgesteld gezin, mijn ouders waren niet kerkelijk en ook vrijwel ongelovig.
Toch had ik de zegen om naar een christelijke school te gaan waar ik diep onder
de indruk was van Jezus, die de zieken genas en alle andere bijbelse wonderen.
Op het gymnasium gekomen vergat ik alles wat met geloof te maken had en begon te
zoeken de leegte in mijn leven te vullen: politiek, alternatieve wegen,
meditatie, yoga, etc... uiteindelijk drugs... Maar God is goed en op een
dieptepunt in mijn leven greep Hij in en terwijl ik naar een plaat van Bach
luisterde, begon ik ineens te bidden en was daar de zekerheid dat God me hoorde
en verhoorde. Voor mij als antwoord op mijn gebed ontmoette ik Marc waarmee ik
dan ook trouwde. Toch was mijn zoeken noch niet ten einde en't is pas 5 jaar
later dat iemand mij het geweldige evangelie vekondigde en ik meteen wist: dit
is het...
Marc: Ik ben in Frankrijk geboren, aan de belgische grens. Van katholieke
achtergrond zei het geloof mij echt niets. Toen die jongen op mij af kwam in dec
1976 en na afloop van de bijbelstudie vroeg: "wil je de Heer aannemen?"
was mijn antwoord duidelijk "nee". Waarom Annemarie "Ja" zei
was voor mij een echt raadsel. Maar het licht kwam op deze manier in ons huis en
ik kon het niet verdragen: Toen ik 13 was, was mijn vader weggegaan met een
meisje een paar jaren ouder dan ik. De duisternis brak los in mijn leven. Ik
vroeg hulp aan de pastor (ik was toen kerkgaand), bad het Onze Vader, het gebed
aan de maagd Maria, maar het hielp niks. Ik gooide uit wanhoop het geloof
overboord en begon te zoeken in de wereld. Eerst in bars en discos, toen in de
drank. Ook in de kunst en ik schilderde allerlei duistere dingen. Later zocht ik
het ook in drugs en kwam naar Nederland in 1970. Ik leefde toen in communes. In
Leiden in de commune waar ik woonde was de ijskast vol "LSD" pillen.
Als de politie's nachts kwam, ging ik in een wandkast om mij te verbergen. Ik
had natuurlijk geen verblijfsvergunning. Mijn leven gleed steeds verder af. Ik
leefde toen met een getrouwde vrouw die diep in het okkultisme gebonden was en
ging zoeken in allerlei oosterse religies en praktijken. Toen ik Annemarie
ontmoette in 1972 veranderde mijn leven. Wij hielden zo van elkaar dat we zijn
gaan trouwen en dat we ons terug getrokken hebben op het platteland. In
Friesland is ons eerste kindje geboren. Toen zijn we samen gaan zoeken in de
natuur. "Terug naar de natuur" was toen een bekende kreet. Geiten
houden, kippen, groenten uit eigen tuin en paddestoelen eten om high te zijn dat
is pas leven. We zijn naar Zuid Frankrijk vertrokken en gaan wonen in een oude
boerderij in de bergen midden in het bos. Ik ging steeds meer schilderen, dat
was mijn leven. Begon ook echt te verkopen. In het najaar 1976 kwamen we in
Nederland om de winter door te brengen en wat zaken te doen. Een maand na dat
Annemarie "Ja" gezegd had, kon ik het niet meer aan. Het licht dat zij
droeg kon ik niet langer verdragen. Ook niet dat iemand anders belangrijker was
dan ik. Zij had Jezus op de eerste plaats gezet (mijn plaats dacht ik) in haar
leven. Ik vroeg haar te kiezen. Ze kon de Heer niet verloochenen. We moesten uit
elkaar. Dat hebben we dus gedaan, maar rust vond ik niet en de volgende dag ben
ik haar met de 2 kinderen gaan ophalen. Ik besloot toen om haar vrijheid van
godsdienst te geven. Het is een maand later dat de Heer in mijn leven kwam. Uit
het diepst van mijn duisternis riep ik tot God. We woonden toen op de dijk in
Groningen. Het was de laatste zondag van januari 1977. Bij zonsondergang liep ik
terug op de dijk naar huis. Er was een zware storm in mij en om mij heen toen ik
tot de Here riep: "Here Jezus, als U het bent, Ik moet het weten, kom in
mijn leven". Onmiddelijk kwam Hij in mijn leven. Van boven raakte iets mijn
binnenste aan en ik wist het: "Jezus is de zoon van God" Alles wat
Annemarie mij verteld had was waar. Hij was voor mij gekomen. Ik werd meteen
vrij van drugs. We verbrandden meteen al onze boeken, braken onze platen. Ik
verbrandde ook al mijn duistere schilderkunst. We zijn een nieuw leven met Jezus
begonnen. We werden samen tegelijk gedoopt in de zwembad in Groningen en gingen
terug naar ons huis in Frankrijk. Snel na onze bekering riep de Heer ons in zijn
dienst. (Matth 9:10-13). Wij waren indertijd bij de Jezus-kinderen in Groningen
en daar zijn we toen ook gegaan om gevormd te worden. In 1979 na de geboorte van
ons 4e kind sprak de Heer heel duidelijk tot ons beiden om terug te gaan naar
Frankrijk om Hem daar te dienen. In onze gemeente begon toen van alles fout te
gaan en deze stortte na ons vertrek volledig in elkaar. Daar zaten we dan in
Frankrijk: zonder geld, zonder huis (zonder sociale verzieningen in tie tijd),
zonder werk, zonder gemeente met 4 kleine kinderen. God is getrouw, Hij heeft
voor ons gezorgd, al was het verre van gemakkelijk. Uiteindelijk kregen we wat
steun uit Nederland: Marc kon een marktstand met bijbels en boeken beginnen. Dat
deed hij verschillende keren per week met een twintig jaar oude peugeot 404
break. Later vonden we een groot huis, een pastorie tussen kerk en kerkhof en
daar zijn we huis-samenkomsten en opvangwerk begonnen. We mochten mensen tot de
Heer leiden en hebben ook wonderen gezien (genezingen) maar toch was het een
hele moeilijke tijd met veel tegenstand. We hadden niet de geestelijke steun en
wapens die we nodig hadden. Marc zegt wel: we leefden uit geloof zonder geloof.
In 1986 zijn we opgehouden, ik (Annemarie) was lichamelijk erg zwak. Marc zocht
toen werk maar nadat het bedrijf waarvoor hij werkte failliet ging (dat gebeurde
3 keer) begrepen we dat Gods zegen daar niet op lag. God sprak toen tot ons over
Afrika en weer leven uit geloof voor Hem. We hebben ons toen opnieuw toegewijd
voor de bediening en kwamen in 1987 naar Nederland om steun te zoeken om als
zendelingen naar Afrika te vertrekken. In die tijd vonden we begrip bij Kees
Goedhart en hij wilde ons helpen en in Z&G opnemen. Dank U Jezus. Alleen
Kees zag Afrika niet zo zitten, wel Frankrijk. Voor ons was Frankrijk voorbij,
we hadden het stof van onze voeten geschud en hadden de geestelijke
werkelijkheid van dit land op hardhandige wijze ondervonden. In mei 88 kregen we
de mogelijkheid om een voorganger van een antillaanse gemeente in een voorstad
van Parijs te vervangen voor drie maanden. Wonder boven wonder vonden we een
huurhuis in twee dagen (sommigen wachtten 5 jaar op een huis) en met 25 gulden
toezeggingen vertrokken we (en de kinderbijslag). Na die drie maanden dachten we
naar Afrika te vertrekken maar God bracht Afrika naar ons toe en opende vele
deuren voor Marc om te werken in Afrikaanse gemeentes in Parijs en daarbuiten.
In 1989 maakten we ook een zendingsreis naar Zaïre. Toen na 1990 duidelijk werd
dat de Heer een vertrek naar Afrika niet bevestigde, zijn we hier in
Cergy-Pontoise ons werk begonnen: "Christ Lumière des Nations". We
hebben een gemeente gestart: aanvankelijk Afrikaans maar nu gemengd met velen
nationaliteiten en ook flink wat "echte" Fransen, een boekwinkel, een
uitgeverij en sinds januari 1999 een bijbelschool (full-time en per
correspondentie). We geven ook een twee-maandelijks blad uit "La
Moisson" (De Oogst) met een oplage van 3000. De Heer legde opnieuw geloof
in ons hart voor Frankrijk: wat onmogelijk is bij mensen in mogelijk bij God .
Hij zal het doen om Zijn Naams wil. Niet vanwege onze gerechtigheid, maar door
het bloed van het Lam. De Heer leerde ons geestelijke strijd te voeren in
voorbede en we geloven dat dit de sleutel is (zoals ook in Argentinïe) voor een
opwekking hier in Frankrijk. Bidt en strijdt u met ons mee? Er staat veel op het
spel en onze, in het licht der eeuwigheid, kleine offers nu zullen zo'n grote
vrucht dragen dat ze altijd meer dan de moeite waard zijn. We zien met
dankbaarheid terug op wat de Heer in ons leven gedaan heeft ook dankzij Zending
en Gemeente en uw steun. Moge Hij u zegenen en uw blijdschap om Hem te dienen
vermeerderen (Ps 42:6).
In Christus verbonden.
Marc en Annemarie Lebrun.
| |
PHOTOS
& DIAS
Clic sur
image
Photos
de la dernière mission du pasteur Marc en Nov. 2007
|
|
|
|
 |
Voir
la présentation de l'EIMB
|
